Ja, ik weet het wel: er zijn al zo v\u00e9\u00e9l keurmerken en labels \u2013 de consument raakt de weg kwijt. Maar t\u00f3ch wil ik er nog minstens \u00e9\u00e9n keurmerk bij hebben.\n<\/p>\n
Al jaren ergeren heel veel consumenten zich eraan dat ze een toestel of apparaat moeten weggooien omdat er \u00e9\u00e9n lullig onderdeeltje kapot is gegaan. Dat kan een plastic lipje zijn dat voor de werking nu n\u00e9t cruciaal blijkt, of een accu die niet vervangen kan worden of het snoertje van een koptelefoon \u2013 die gaan altijd op dezelfde plek kapot \u2013 of het bakblik van een broodbakmachine waarvan het clipje rond het asje van de kneedhaak eraf sprong zodat hij niet meer werkt, of het handige uitneembare water-reservoir van een koffiezetter dat op de grond stuk valt, of de plastic vatting van het mesje van het hakmolentje dat bij de staafmixer hoort \u2013 enfin, ik beschrijf hier natuurlijk maar een zeer klein deel van mijn ergernissen in de afgelopen jaren maar u begrijpt wellicht wel wat ik bedoel.\n<\/p>\n
‘Alsof ze het erom d\u00f3en’ <\/em>denk je vaak \u2013 en het erge is dat dit in veel gevallen ook best w\u00e1\u00e1r zou kunnen zijn. Het zou in elk geval geen wonder zijn want fabrikanten en importeurs die zich beijveren om hun producten z\u00f3 in elkaar te zetten dat ze gemakkelijk gerepareerd kunnen worden en ook na vele jaren nog vervangende onderdelen blijven leveren worden voor die inspanningen nauwelijks beloond. Voor de consument is ‘degelijkheid’ of ‘makkelijk te repareren’ bij de aankoop niet te beoordelen en het is vrijwel ondoenlijk om na te gaan of zelfs maar de meest voor de hand liggende reserve onderdelen te krijgen zijn, laat staan of ze over een paar jaar nog steeds te krijgen zullen zijn.\n<\/p>\n De Consumentenbond <\/em>zou hier het werk moeten verrichten dat de consument zelf niet kan doen, maar laat ons op dit punt volkomen in de steek. Vroeger deden ze nog wel een tests op degelijkheid maar tegenwoordig lijken ze helemaal in de ban van de wegwerpmaatschappij: zelden wordt meer aandacht besteed aan degelijkheid en nooit aan ‘repareerbaarheid’ of de beschikbaarheid van reserve-onderdelen. Daarom ben ik van plan nu zelf maar een stichting op te richten, namelijk de ‘Stichting ter bevordering van de reparatie van elektrische en elektronische apparaten’<\/em>, kortweg de Stichting RepaReady. Tenzij u een beter naam weet.\n<\/p>\n De doelstellingen <\/em> zijn tweeledig.\n<\/p>\n Ten eerste komt er een keurmerk <\/em>voor apparaten die voldoen aan deze eisen:\n<\/p>\n Ik hoop op mijn lezers voor een aansprekend ontwerp voor het RepaReady <\/em>keurmerk.\n<\/p>\n Ten tweede beoogt de stichting een netwerk <\/em>aan te leggen van alle winkels die zich bezig houden met repareren en oplappen; dus de z.g. ‘reparatiewinkels’ maar ook service-punten van bekende merken en winkels met een eigen reparatie-afdeling. Ik zie voor reparatiewinkels een belangrijke rol weggelegd in de circulaire economie <\/em>waar we allemaal heen willen; een economie waarin we minder verspillend omgaan met grondstoffen en energie. Het begrip ‘reparatie’ moet je daarbij ruim opvatten: wat voor de \u00e9\u00e9n een simpele vervanging van een onderdeel is zal voor een ander een onoverkomelijk technisch probleem vormen. Ik stel me een groeiend aantal, in woonwijken gevestigde, bedrijfjes voor waar je naar toe kunt met een apparaat dat ‘het niet meer doet’. Een landelijke website waar de consument z’n apparaat en postcode intypt en daarop ziet w\u00e1\u00e1r hij dat apparaat kan laten repareren lijkt me een eerste stap.\n<\/p>\n Het keurmerk en het netwerk van aangesloten bedrijven hangen nauw samen want die reparatie-bedrijven zullen in de eerste plaats verantwoordelijk moeten zijn voor de bewaking van het keurmerk. <\/em>Het zijn immers dit soort bedrijfjes die het best weten welke apparaten makkelijk en welke moeilijk te repareren zijn; voor welke apparaten vervangende onderdelen verkrijgbaar zijn en welke apparaten regelmatig weggegooid moeten worden omdat een cruciaal plastic lipje of snoertje het begeeft. Hans<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ja, ik weet het wel: er zijn al zo v\u00e9\u00e9l keurmerken en labels \u2013 de consument raakt de weg kwijt. Maar t\u00f3ch wil ik er nog minstens \u00e9\u00e9n keurmerk bij hebben. Al jaren ergeren heel veel consumenten zich eraan dat ze een toestel of apparaat moeten weggooien omdat er \u00e9\u00e9n lullig onderdeeltje kapot is gegaan. … Lees verder RepaReady keurmerk<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[4,2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/phlogiston.nl\/hansblog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/121"}],"collection":[{"href":"http:\/\/phlogiston.nl\/hansblog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/phlogiston.nl\/hansblog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/phlogiston.nl\/hansblog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/phlogiston.nl\/hansblog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=121"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/phlogiston.nl\/hansblog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/121\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":124,"href":"http:\/\/phlogiston.nl\/hansblog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/121\/revisions\/124"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/phlogiston.nl\/hansblog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=121"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/phlogiston.nl\/hansblog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=121"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/phlogiston.nl\/hansblog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=121"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
De wet <\/em>stelt tegenwoordig wel eisen aan garantie<\/em> tijdens de redelijk te verwachten levensduur <\/em>maar dat is iets heel anders want ik begrijp best dat sommige onderdelen slijten terwijl ik toch onthutst ben dat ik daarom het hele apparaat weg moet gooien. Daar komt bij dat de wet beroerd functioneert a) omdat consumenten meestal hun recht niet kunnen halen vanwege de te geringe waarde van het apparaat en b) omdat ‘te verwachten levensduur’ wordt uitgelegd volgens de regels van de weggooi-maatschappij waar we nu juist een beetje van af willen.\n<\/p>\nStichting RepaReady
\n<\/h2>\n\n
Het is eigenlijk nogal onbegrijpelijk dat zo’n netwerk er niet al lang is. Her en der zie je intiatieven, van idealisten of\/en jonge ondernemers die een gat in de markt zien, maar ze lijken allemaal vrolijk langs elkaar heen te werken. Zo kun je nooit een vuist maken jegens fabrikanten en importeurs en zo blijven die winkels onbekend bij het merendeel van de consumenten.\n<\/p>\n
Die reparatie-winkels zullen dan ook z\u00e9lf moeten zorgen voor de bewaking van het ‘RepaReady label’ dat ze natuurlijk ook op hun vensterruit hebben; dat is in hun eigen belang, in het belang van de consument en in het belang van onze planeet.\n<\/p>\n